نمیدانم که بودی یا چه بــودی

ولی بی حرف قلبم را ربــودی

نمیدانم که هستم یا چه هستم

ولی هر لحظه در فکر تو هستم 

خداوندا آرامشی عطا فرما

 تا بپذیریم انچه را که نمی‌توانیم تغییر دهیم؛
شهامتی تا تغییر دهم آنچه را که می‌توانیم؛
و دانشی،که تفاوت این دو را بدانیم…

همه چیز را یاد گرفته ام !

یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم

تو نگرانم نشو !

همه چيز را یاد گرفته ام !

یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !

یاد گرفته ام ....نفس بکشم بدون تو......و به یاد تو !

یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن...

تو نگرانم نشو !!

همه چيز را یاد گرفته ام !

یاد گرفته ام که بی تو بخندم.....

یاد گرفته ام بی تو گریه کنم...و بدون شانه هایت....!

و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !

اما هنوز یک چیز هست ...که یاد نگر فته ام ...

فراموش کردنت" را هيچ وقت یاد نخواهم گرفت .

دوباره دلم واسه غربته چشمات تنگه

                                   دوباره این دل دیونه واست دل تنگه

وقته از تو خوندنه ستاره ی ترانه هام

                                   اسمه تو برای من قشنگ ترین اهنگه

بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم

                                    با تو اما میرسم به قله ی اوازم

با یه چشمک منو زنده کن ستاره

                                        نزار از نفس بی افتم تویی تنها راه چاره

 اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه

                              اگه خونم بی چراغه چشمه تو تاریکه

می دونم اخره قصه میرسی به دادمن

                               لحظه ی یکی شدن تو اینه ها نزدیکه

 

سعی کن چیزی رو که دوست داری بدست بیاری

وگرنه مجبوری چیزی رو که بدست میاری دوست داشته باشی

طاقت نداره دلم بی تو چه کنم

اکنون اگر از تو دورم به هر جا             با یاد توام هر جا هر جا
سـرشــارم از آرزو و تـمـنـا ای یار زیبا

امشب به یاد تک تک شبها دلم گرفت!

در اضطراب کهنه ی غمها دلم گرفت!

انگار بغض تازه ای از نو شکسته شد!

در التهاب خیس ورق ها دلم گرفت!

از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت...

در انتظار تا که بگیرم خبر ز تو....

در آتش گرفته سراپا....دلم گرفت!

متروکه نیست خلوت سرد دلم ولی

از ارتباط مردم دنیا دلم گرفت!!

اقرار می کنم در آمدم از پا....دلم گرفت...

می خواستم ببوسمت از این دیار دور

می خواستم ببوسمت اما دلم گرفت

نه اینکه فکر کنی دل از تو کنده ام!!

یا اینکه از محال تمنا دلم گرفت!!

در امتداد هیچ قدمها دلم گرفت

از لحظه ای که خیس شدم در خیال تو

آن دم که تنگ شدند نفس ها دلم گرفت

از اینکه باز تو نیستی کنار من

از اینکه باز خسته و تنها...دلم گرفت

می خواهمت که بار دگر گرمتر زپیش

می خواهم ببوسمت اما دلم گرفت!

تکرار می کنم این سطرهای کهنه را...

تکرار می کنم که خدایا!!دلم گرفت!

به اولین قاصدکی که از شهر قشنگ آرزو هایت بگذرد

پیغام میدهم که هیچ چیز نمی تواند مهرت را از

دلم جدا کند حتی فاصله ها..

دلم منتظر برای اومدنت ...چشمام منتظر برای رسیدنت ....
من چه غریبم بی حضورت ...
تو چه بزرگی تو سکوتت ...ستاره ی روشن شب
می بینمت توی رویاهام

 باز دلم تنگ است...
باز چشمانم باران مي طلبد...
آسمان دلم پر از ابران سياه دلتنگي شده...

باز من تنهايم...!

و در اين سكوت حتي صداي ساز هم آرامم نمي كند...
 ...
براي آنكه نميدانم كيست...!

ولي غيبتش مرا مي آزارد...

من خودم را گم كرده ام...! كجا...؟ اين را ديگر نميدانم!

 

یه لحظه هم نمی تونم باور کنم نباشی

بیا با هم نذاریمرویای  رویا بمیره!

یه لحظه هم سخته  بودنتو حس نکردن 

بیا که تا نفسی هست یار هم باشیم  
     به غنچه های محبت بهار هم باشیم   

به دیدن من بیا مهتاب در اومد

یه شب    یه روز      یه ماه      یه سال

یه عمره که می گردم بعدها   چو کبوتر بی پر و بال   می رم همه جا

یه روز دیدم گم شد جونم       دور افتاد از آشیونم

بی خونه مونم    سرگردونم     بیا به خدا

سلطان قلبم کجایی کجایی

قربون برم اون خدا را خدا را

لطفش به هم می رسونه دلا رو

حل می کنه رحم او مشکلارو

شکرت خدایا

گذشته ها گذشت بیا     بیا که بگیم     شکرت خدا

که به هم رسوند    دل ما را   شکرت خدایا

دیرگاهیست در درونم غوغایی برپاست...
به گمانم که کسی می آید!
شاید تو باشی،
ای موعود!

میلاد نور مبارک

در انتظار دیدنت همه دلها بیقرارند
ای تک ستاره بهشت

میلاد نور مبارک

 اي منتظر، غمگين مباش قدري تحمل بيشتر      گردي به پا شد از افق گويا سواري مي‌رسد

 نشسته ام سـر راهـت بیا بیا گــل نـرگـس

در آرزوی نـگـاهــت بیا بیا گــل نـرگــس

که تـا مــگـر نـگــرم روی دلــربـای تــو را

همواره چشـم به راهـم بیا بیا گــل نـرگـس

سوسوی ستارگان آسمان در التهاب انتظار فرج توست

پس بیا و آسمان و زمین را گلستان کن که این خانه ، خانه توست

مهدی بيا به خاطر باران ظهور کن                                   ما را از اين هواي سراسيمه دور کن

وقتي براي بدرقه عشق مي‌روي                              از کوچه‌هاي خسته ما هم عبور کن

"

ای که یادت بهار من

نامت در اندیشه من

عشقت در قلب من

و دیدارت آرزوی من است

کاش امروز تو هم بودی

تولدم مبارک

ای زیبا ترین ترانه هستی

بدان که شب میلادم برایم ارمغان خوبی ها و زیبایهاست

 

 با تو هر روز از تو با خدا مي خونم

مي دونم برات عجيبه اينهمه اصرار و خواهش

اينهمه خواستن دستات بدون حتي نوازش

مي دونم برات عجيبه من با اون همه غرورم

خدا رو دوست دارم واسه اينكه حواسش با منه

خدا رو دوست دارم آخه هميشه لبخند مي زنه

تو كه نيستي 
شب تا صبح بيدارم از عشقت مي بارم

بي خبر از حالم موندي مهربون يارم

ديگه بدجور دلگيرم ديگه از جونم سيرم

تو سكوتم توي بغضم ديگه دارم ميميرم

به اميدي به نويدي دارم از تو مي خونم

ديگه بسته دل خسته داره از غم مي پوسه 

جاي خورشيد توي چشمام ديگه سوسوي فانوسه

تو كه نيستي آوارم از دنيا بيزارم تو كه نيستي بي ماهم تك و تنها توي راهم

تو كه نيسيتي تاريكم به نبودن نزديكم تو كه نيستي بي برگم بي روحم يك سنگم

تو كه نيستي نه هوا هست نه نفس هست نه ترانه 

تو كه نيستي واسه بودن نمي مونه يه بهانه

 

برای امروز وفردا عهد می بندم

نهایت شادی را به تو هدیه کنم عهد می بندم

نه در صداقت تو شک کنم و نه بی اعتماد

بلکه حیات تو را با رشد وژرفای بیشتری غنا بخشم

عهد می بندم

هرگز تلاش نکنم تا تو را محزون کنم 

محبت تو را می پذیرم بی آنکه دغدغه فردا را داشته باشم

چون می دانم 

فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت 

  تو را من چشم در راهم

          باز هوا بارانی است باز دلم تنگ است نمی دانم چه نسبتی با اشک داری
             
             که تا نامت بر زبانم جاری می شود تا یادت در قلبم شکل می گیرد

                              اشک از خانه چشمانم سرک می کشد 

    در گوشه تنهاییم نبودنت را مرور می کنم

   لحظه های بی تو را لحظه های انتظار را

با تو چه زندگیهایی که تو رویا ندارم

   تک وتنها هستم ولی تو رو تنها نمی گذارم

 

آمدن تو برایم رویایی زیباست دیشب خوابت را دیدم

 رویای زیبایی بود یک لحظه از آن خواب هنوز پشت پلکهایم نشسته

 برق چشمانت لبخند قشنگ چشمهایت ما با هم در کنار هم یکرنگ 

 قلبها لبریز محبت می دانستم که خوابم ولی نمی خواستم 

با رویای تو خداحافظی کنم

 


قلب من رو به تو پروازمی کنه  

گل محبوب قشنگم

رنگین کمان پاداش کسی است

که تا آخرین لحظه زیر باران می ماند

حس هميشه داشتنت 
نه عشق و دلبستگيه
نه قصه گسستنه 
نه حرف پيوستگي
عادت و عشق و عاطفه
 هرچه لغت تو عالمه 
براي حس من و تو 
يه اسم گنگ و مبهمه
تواين روزاي بي كسي 
اگه به دادم نرسي 
يه روز ميايي كه دير شده 
نمونده از من نفسي
خواستن تو براي من 
فراتر از روح و تنه 
راز هميشگي شدن 
هميشه از تو گفتنه
اگر تو مهلتم بدي 
مهلت مرگو نمي خوام 
با تو به قصه مي‌رسم 
همراه لحظه‌ها ميام
هميشه عاجز كلام 
از گفتن معني ناب 

میخوام که با هر نفسم
بگم تویی هم نفسم
اسم تورو داد بزنم....بگم تویی هر نفسم
می خوام که بغض سینمو دردتو درمون بکنه
دردمو درمون نکنه شاید که آرومم کنه
میخوام که با برق نگات خورشید و ویرون بکنم
میخوام که با بغض صدات رعد و پریشون بکنم
میخوام بگم دوست دارم تمومه حرفام همینه...
بگم فقط تورو دارم تمومه حرفام همینه.............

 


اگه بی تو تنها ،گوشه ای نشستم 
تویی تو وجودم ، بی تو با تو هستم 
اگه سبز سبزم ، تو هجوم پاییز 
ذره ذره ی من ، از تو شده لبریز 
ای همیشه همدم ، واسه درد دلهام 
عطر تو همیشه ، جاری تو نفسهام 
ای که تارو پودم ، از یاد تو بی تو 
با منی ولی باز دوری مثل مهتاب
بی تو با تو بودن ، شده شب و روزم 
بی تو اما یادت با منه هنوزم
تویی تو ی حرفام ، تویی تو نفسهام 
ولی جای دستات ، خالیه تو دستام 
من به شوق و یاد بارون ، زندم و پژمرده نمیشم 
تشنه ی یه قطرم اما ، زرد و دل آزرده نمیشم 
سخته وقتی تو غزلها ، از من و تو واژه ای نیست 
سخته بی تو با تو بودن ، سخته اما چاره ای نیست
بی تو با تو بودن ، شده شب و روزم 
بی تو اما یادت با منه هنوزم ....

باتو هستم ای غریبه،آشنایم میشوی؟
آشنای گریه های بی ریایم میشوی؟ 
من تمام درد باران را خودم فهمیده ام ...
مثل باران آشنای بی صدایم میشوی؟ 
روزگار، این روزگار بی خدا تا زنده است
ای غریب آشنا، آشنایی با خدایم میشوی؟ 
من که شاعر نیستم شکل غزل را میکشم
رنگ سبز دلنشین صفحه هایم میشوی؟
ای غریبه با شکوه و دلخوشی
همسرای خنده های باصفایم میشوی؟ 
بوی غربت میدهد این لحظه های بی کسی
با تو هستم ای غریبه آشنایم میشوی؟؟؟؟

گوش کن ساده بگویم که تو را می خواهم

                        همه یک سو و تو یک سو،چه بگویم دیگر

    تا بدانی که چه اندازه تو را میخواهم   

باورم کن که خیالم هی به تو سر میزنه        دل تنهام روزی صدبار واسه تو پر میزنه

به تو می اندیشم...

        من تموم قصه هام قصه توست

من از پشت زندان غم آمدم    

من از آرزوهاي دور و دراز  

من از خواب چشمان غم آمد

 تو نوري كه بر سايه تابيده ای

 تو تعبير روياي نا ديده اي 

 تو يك آسمان بخشش بي طلب

 تو بر خاك تر ديد باريده اي

 تو يك خانه در كوچه زندگي

 تو يك كوچه در شهر آزادگي

 تو يك شهر در سرزمين حضور

 تويي راز بودن به اين سادگي

 مرا با نگاهت به رويا ببر

 مرا تا تماشاي فردا ببر

 دلم قطره اي بي تپش در سراب

 مرا تا تكاپوي دريا ببر...

 یادمان باشد ...

اگر شاخه گلی را چیدیم

   چیست این باران که دلخواه من است ؟

شبها زغم دوری تو خواب ندارم

رحمی به دلم کن که دگر تاب ندارم

از بس ز غم دوری تو گریه کردم

چشمم به زبانم آمد و گفت:دیگه اشک ندارم

 پلک های مرطوب مرا باور کن...
این باران نیست که می بارد
صدای خسته ی من است که از چشمانم بیرون می ریزد

وقتي مياي
صداي پات از همه جاده ها مياد

انگار نه از يه شهر دور
كه از همه دنيا مياد

 
اي كه تويي همه كسم
بي تو ميگيره نفسم

اگه تو رو داشته باشم

به هر چي مي خوام ميرسم

وقتي تو نيستي قلبمو
واسه كي تكرار بكنم

گلهاي خواب آلوده رو
واسه كي بيدار بكنم

دست كبوتراي عشق
واسه كي دونه بپاشه

مگه تن من مي تونه
بدون تو زنده باشه

اي كه تويي همه كسم
بي تو ميگيره نفسم

اگه تو رو داشته باشم
به هر چي مي خوام ميرسم

عزيز ترين سوغاتيه
غبار پيراهن تو

عمر دوباره منه
ديدن و بوييدن تو

نه من تو رو واسه خودم
نه از سر هوس مي خوام

عمر دوباره مني
تو رو واسه نفس مي خوام


اگه تو رو داشته باشم
به هر چي مي خوام ميرسم
به هر چي مي خوام ميرسم

       اميدم را مگير از من خدايا؛ خدايا؛ خدايا     
 دل تنگ مرا مشكن خدايا؛ خدايا؛ خدايا

ميزنم فرياد؛ هر چه بادا باد
واي از اين طوفان؛ واي از اين بيداد آه

در میان گلها می گذرم تنها     از میان گلها    گه به گلستانها    گه به کوه و صحرا تازه گلی سر راهم      گیرد و با من و گوید      محرم راز تو کو خار رهی به تمنا          دامن من بگرفته         کان گل ناز تو کو راز عشق مرا              گل در گوش صبا         گفت و غمم بفزود آنکه در همه جا               راز درد مرا              قصه عشق تو بود چون به حسن آسمانی از مهی برتر  شعله عشق من از گردون برآرد سر در گلستان هم که تنها می روم من اگر         تازه گلی سر راهم    گیرد و با من و گوید    محرم راز تو کو          خار رهی به تمنا        دامن من بگرفته      کان گل ناز تو کو   تو زخمهً ساز منی                      صدای اواز منی                                         رمز منو راز منی                                                        نقطهً اغار منی تویی تویی بهانه ام                        شاعر هر ترانه ام                                              شعله شوریدگی ام ای عشق من ای عشق من                              باید تو باشی اتشم                                              تا تن در این اتش کشم  ای تو هوای هر نفس                         عشق به تو میورزم و بس                                              دل کنده ام از همه کس پناه من تویی و بس                          تا در دل تو زنده ام                                               از عالمی دل کنده ام ای قبله من خاک در خانه تو                                   در دام توام بی زحمت دانهً تو

  باد بهار آمد و آورد بوی تو       شد تازه باز در دل من آرزوی تو

در آرزوی آنکه چو گل در برت کشم                          هر صبح چون نسیم دویدم به کوی تو

                                  چون غنچه ای که باز شود در سپیده دم

                                   گردد شکفته این دل خونین به روی تو

تا پاکتر به روی تو افتد نگاه من        خود را به اشک شوید و آید به سوی تو

ای خدا بهار اومد  گل من نیومد وای وای وای

وای از این دنیای بی تو

بيا كه خانه دل بي تو سخت ويران است
ببين كه جاي تو اين غم نخوانده مهمان است

به احترام تو غم را ز دل نخواهم راند
كه غم نشانه دل بستگي به خوبان است
تو را طلوع بهاران ز ديدگان پيداست
مرا غروب خزان در نگاه پنهان است

 ماه من  چهره بر افروز که آمد  شب  عید

                                                        عید  بر چهره  چون ماه تو می باید  دید

  من بجز عشق و امیدت چه سعادت طلبم

                                                       که سعادت به جهان نیست بجز عشق و امید

 وقت انست که با هم ره صحرا گیریم

                                                        کزدم  باد سحر بوی بهار آمد و عید

 شبها ماه دیده  ، تورا یاد می کنم

                                                      با مه فسانه گفته و فریاد می کنم

 شاید تو هم بماه کنی ماه من نگاه 

                                                     با این خیال خاطر خود شاد می کنم

بودن تفسیر نگاه وخنده های توست

شاخه نگاهت را برایم به ارمغان بیاور

و لبخندت را به سال نو بیاویز

که من خانه دل تکانده ام

باشد که این کلبه دنج را با خنده ونگاهت بیارایی

در پایان سال کهنه دیگر چیزی باقی نمی ماند

جز اینکه بگویم

سال نو مبارک

عید اومد بهار اومد، تو دوری اما

زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی

تو از راه میرسی پر از گرد و غبار
                                تموم انتظار میاد همرات بهار

چه خوبه دیدنت چه خوبه موندنت
                                    چه خوبه پاک کنم غبارو از تنت

غریب آشنا دوست دارم بیا 
                        منو همرات ببر به شهر قصه ها

بگیر دست منو تو اون دستات
                               چه خوبه سقفمون یکی باشه با هم

                                                بمونم منتظر تا برگردی پیشم

به خدای لبخند ..

به خدای شادی ..

به خدای همه آنچه که از خوبی هاست ..

به خدای همه آنچه که از زیبایی هاست ..

دل من غمگین نیست ..

دل من گمشده , شاید ؛ اما ..

دل من غمگین نیست ..

و شبی از شبها ..

در میان طپش عطر و نیاز خواهش ..

با حضور و نفس عطر دل انگیز خدا ..

آن دل گمشده را خواهم یافت .. .

     آب زنيد   راه    هين    که     نگار      می   رسد    

 مژده   دهيد   باغ   را   بوی  بهار  می رسد

         راه دهيد يار   را   ،  آن   مه     ده      چهار     را  

      کز   رخ  نور   بخش  او  نور   نثار   می رسد 

        چون برسی به کوی ما،خامشی است خوی ما    

سال و فال و مالو حال و اصل و نسل و تخت و بخت
بادت اندر شهریاری برقرار و بر دوام
سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش
اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام

هرچند که دور از تو و  پیش  دگرانم                   هر جا که روم یاد تو آید به زبانم

هر جا که روم یاد تو را می کند این دل               در قلب منی گرچه میان دگرانم

براي تو مينويسم...

از دوري چشمانت گرفته است

بایـــد تورو پیـدا کنــــم شایـــد هنــوز هم دیـر نیست

             بوی صدایت را از فاصله ها می شنوم

              شمع احساسم را با نسیم نگاهی خاموش کن      

           چرا فاصله ها بی احساسند؟   

             بیچاره گوزوم هر گجه سن سیز باخار اغلار

                                      دفتر ده قلم شرح فراقون یازار اغلار

دلم زیباترین دلهاست امروز

به یا د تو ای مهربان

دل من ره تو پوید  به هر نشانی

تویی بهار زندگیم

صدای گامهای واپسین و سنگین آخرین روزهای سال کهنه

را همانند تپش های قلب مسافری خسته می توان شنید

کتاب هستی ورقی دیگر می خورد

و سالی و بهاری تازه در حال فرا رسیدن است

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست

تو را به جای تمام کسانی که نشناختم، دوست می‌دارم. 

 تو را به جای تمام روزگارانی که نمی‌زیستم، دوست می‌دارم. 

تو را به خاطر دوست داشتن، دوست می‌دارم.

 جز تو، که مرا منعکس تواند کرد؟

من خود خويشتن را بس اندک مي بينم

بي تو، جز گستره اي بيکرانه نمي بينم

تو را براي سلامت

براي اين قلب جاوداني که بازش نمي دارم

بدان هنگام که از خويشتن در اطمينانم

 تو را دوست مي دارم، 

اگر باران بودم انقدر می باریدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم اگر اشک بودم مثل باران بهاری به پایت می گریستم اگر گل بودم شاخه ای از وجودم را تقدیم وجود عزیزت میکردم اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن را برایت مینواختم ولی افسوس که نه بارانم نه اشک نه گل و نه عشق اما هر چه هستم دوستت دارم

 برای دیدن  عکس عروس داماد به ادامه مطلب مراجعه کنید.

تقدیم به تو که نیستی ولی حس بودنت بر من شوق زیستن می دهد

               گاهي ترا كنار خود احساس مي كنم ُُ   اما چقدر دلخوشي خوابها كم است

   برای دیدن  عکس عروس داماد به ادامه مطلب مراجعه کنید.

    اين روزها که مي گذرد ، هر روز

احساس مي کنم که کسي در باد                        فرياد مي زند

احساس مي کنم که مرا                         از عمق جاده هاي مه آلود

 روز وفور لبخند             لبخند بي دريغ                         لبخند بي مضايقه ي چشم ها   

  آن روز           بي چشمداشت بودن ِ لبخند                   قانون مهرباني است           

 روزي که روي قيمت احساس               مثل لباس              صحبت نمي کنند

  گلها اجازه داشته باشند        هر جا که دوست داشته باشند           بشکفند

 دلها اجازه داشته باشند           هر جا نياز داشته باشند           بشکنند

آيينه حق نداشته باشد               با چشم ها دروغ بگويد

 آن روز                                    ديوار باغ و مدرسه کوتاه است

 تنها           پرچيني از خيال                در دوردست حاشيه ي باغ مي کشند

            که مي توان به سادگي از روي آن پريد

            روز طلوع خورشيد          

              روزي که آسمان             در حسرت ستاره نباشد

         روزي که آرزوي چنين روزي           محتاج استعاره نباشد

 اي روزهاي خوب که در راهيد!

 از پشت لحظه ها به در آييد !

 اي روز آفتابي !

اي مثل روز ، آمدنت روشن !

اين روزها که مي گذرد ، هر روز

 در انتظار آمدنت هستم !

 اما

با من بگو که آيا ، من نيز

 در روزگار آمدنت هستم ؟

                  ستاره دیده فروبست و آرمید،بیا

                                            شراب نور به رگهای شب دوید،بیا

           ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت

                                          گل سپیده شکفت و سحر دمید،بیا

           شهاب یاد تو  در آسمان خاطر من

                                          پیاپی از همه سو خط زر کشید،بیا

          ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم

                                           ز غصه رنگ من و رنگ شب پرید،بیا

           به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیدار

                                             بهوش باش که هنگام آن رسید،بیا

           به گامهای کسان می برم گمان که تویی

                                            دلم ز سینه برون شد ز بس تپید،بیا

           نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت

                                         کنون که دست سحر دانه دانه چید، بیا

            امید خاطر رویای  دلشکسته تویی

                                مرا مخواه از این بیش نا امید،بیا

   در زیرِ بارانِ احساس به آفتاب می اندیشم

و تکٌه ابرهای پراکندۀ دلتنگی ام را

به نسیمِ یادِ تو می سپارم

باشد که خورشید  در من  طلوع کند.

ميداني بدون عطر حضور تو دلبسته ي هيچ انتظاري نيستم !

ميداني بدون تو، تمام فرداهايم بي خاطره خواهند بود

 و من بي هيچ  خاطره ای  ،گذشته ام را ورق ميزنم

و در انبوهي از بي خاطره بودن

گم ميشوم .

 

ادامه مطلب یادت نره

     من برات بی تابم

      من برات بی تابم              

                      توی رویا هر شب               تو میای در خوابم

    

        میخوام از ته چشمات رنگ دریا رو بگیرم

                                        توی موج نگاهت گم بشم , برات بمیرم
           واسه گرفتن دستای تو تو دست سردم

                                        به دنبال تو تا آخر دنیا رو می گردم

          عشق من , عشق خوبم , همه بود و نبودم

                                       واسه گرمی دستات شعر مردادو سرودم
 
           گل من , گل نازم , همه بود و نبودم 
                                       واسه گرمی دستات شعر مردادو سرودم
 
            میخونم با همین حال خراب و دل خونم

                                       بیا ای عشق من آروم جونم

                 بی تو چون موجم                   غریب و در به در

                 آفتاب مهربانی                       سایه تو بر سر من

                  با تو تنها با تو هستم                ای پناه خستگی ها

از همه در هوایت دل گسستم

باور بال وپر من                                                    شعله ور از آتش غم

ای بهار باور من                                    ای بهشت دیگر من

چون بنفشه بی تو بی تابم

بی تو چون برگ از شاخه افتادم

زرد و سرگردان در کف بادم                  گر چه بی برگم گر چه بی بارم

در هوای تو بی قرارم

برگ پاییزم                 بی تو می ریزم

نو بهارم کن

نو بهار

 نازنینم روزهای بی تو می گذره اما به سختی

                        سخته بی تو با تو بودن

بی تو انگار که یک جسم خیالی هستم

                                     سرد وبی روح همان آدم خالی هستم

بی تو ای آرام جانم شادمانی چون کنم ؟

                                    چون تو پیش من نباشی شادمانی چون کنم؟

وقتی تنهایی در افق نشسته ام فقط در رویای خنده های با تو هستم

                   فقط تو را در افق زندگانی می بینم به خاطر تو زنده ام

                                       و به خاطر تو هستم

                        و برای دیدن تو زندگیمو سر می کنم

      من اگر اشک به دادم نرسد ميشکنم                            

                                                    اگر از ياد تو يادي نکنم مي شکنم...

          بر لب کلبه ي محصور وجود

                             من اگر در اين خلوت خاموش سکوت

          اگر از ياد تو يادي نکنم ، مي شکنم...

                                                           اگر از هجر تو آهي نکشم
           تک و تنها به خدا مي شکنم

             مي شکنم..